Problemen voorkomen is veel efficiënter dan problemen oplossen; in deze tijden van hyperefficiëntie zou dat wat meer mogen gezegd worden. Toch krijgt preventie alleen maar aandacht als het al te laat is. Recent verschenen in de media wel enkele berichten over preventie tegen burn-out. Een analyse toont dat er sinds de heisa rond ziekenfondsen en langdurig zieken wel meer wordt gedacht aan preventie tegen burn-out, maar veel verder dan denken komt het blijkbaar niet. Wat is er aan de hand?
U zoekt een boek over burn-out? Dit is er geen. De auteur is specialist in talenten en werkrelaties, en probeert zijn expertise toe te passen op burn-outs. Dat onderwerp is m.i. echter te serieus om ermee te sollen.
Burn-out is een nog grotendeels ongrijpbaar fenomeen. Dat dit verschillende meningen genereert over het ontstaan en de behandeling is dan ook begrijpelijk. Dat sommige van die opinies gewoon doorslaan is opmerkelijk.
Het eeuwige onderwerp. Ik pleegde al acht specifieke artikelen tot nu toe, inclusief enkele boekbesprekingen, en een resem achtergrondartikelen. Hier volgt een nieuw overzicht, met een situering van burn-out in de actuele maatschappij, een spanningsveld tussen syndromen en symptomen, historische ontwikkelingen omtrent de stressrespons, het belang van een hormonale benadering, en een visie op vermoeidheid als centraal symptoom. Uiteraard met een analyse van de basale fouten die de burn-out epidemie in stand houden.
Schrikbarend voorbeeld van hoe basale fouten kunnen leiden tot een diepgeworteld professioneel misverstand dat wereldwijd schade berokkent aan een massa personen met mentale problemen, en een ernstige belemmering vormt voor de hoognodige verbetering van objecten, processen en systemen.
En wat zou er dan wel mis zijn met perfectionisme?