Neoliberalisme

Om iets zinnigs te zeggen over de salariswagenproblematiek moet je een onderscheid maken tussen salariswagens en bedrijfswagens. Maar dat onderscheid wordt dikwijls niet gemaakt, met verwarring en misbare discussies tot gevolg; typisch vlag-en-ladingprobleem. Ik fileer een krantenartikel, en kijk naar enkele relevante aspecten: de pensioenkwestie, de evolutie van het systeem, en carpooling.

Het tijdschrift The Economist lanceerde een persoonlijke aanval op Daron Acemoglu, nobelprijswinnaar economie. Ibrahim Öztürk, een econoom bij het European Center for Populism Studies, maakt een kritische analyse van het artikel van The Economist. Het resultaat is een visie op economie en maatschappij die veel verklaart van de kwalijke gevolgen van neoliberalisme, dat ontstond in de jaren '30, zich sinds de jaren '80 sterk ontwikkelde, en nu op zijn grenzen lijkt te botsen, met een toenemend populisme als gevolg. Ongemeen verhelderend.

Euthanasie is al een hele tijd gelegaliseerd, maar niet voor alle omstandigheden. Wat doen we immers bij levensmoeheid, een voltooid leven of dementie? De samenleving heeft de neiging om dergelijke serieuze maatschappelijke vraagstukken op de lange baan te schuiven. De vervolgproblemen die daardoor ontstaan vormen op de duur een kluwen waar niemand nog doorheen geraakt.

Een boek over ongelijkheid, dat wordt geprezen door een grote verscheidenheid aan bekende mensen. Voor mij het eerste boek over dat onderwerp. Een turf, maar interessant genoeg om helemaal te lezen. De auteur steekt de schuld voor de ongelijkheid op de eeuwenlange Europese geschiedenis van kolonisatie, en op de inhaligheid van de financiële sector. Wat mij vooral bijblijft is de aanklacht tegen het gebrek aan sociale visie in politiek en industrie.

Het ene boek na het andere leert ons hoe we minder afhankelijk kunnen worden van sociale media. Intussen verdedigt "Homo Digitalis" vurig de technologiesector, met de slogan "Hoe digitalisering ons meer mens maakt". De auteur is een topman van Google België. Wat is wat, en kunnen we dit wel vertrouwen?

Een kromme titel, en de gebruikelijke basale fouten, maar de boodschap dat we niet goed bezig zijn komt wel aan, en tamelijk hard zelfs. Je bent gewaarschuwd: dit boek verandert definitief je kijk op wat je leest en hoort in de media over de toestand van onze wereld.

Het degeneratieve aspect van generatieve AI is onderbelicht. Heel af en toe vind je een artikel waarin de gevaren van het veelvuldig gebruik van Gen-AI tools worden geduid. Waarom krijgt zo'n artikel niet méér aandacht?

Problemen voorkomen is veel efficiënter dan problemen oplossen; in deze tijden van hyperefficiëntie zou dat wat meer mogen gezegd worden. Toch krijgt preventie alleen maar aandacht als het al te laat is. Recent verschenen in de media wel enkele berichten over preventie tegen burn-out. Een analyse toont dat er sinds de heisa rond ziekenfondsen en langdurig zieken wel meer wordt gedacht aan preventie tegen burn-out, maar veel verder dan denken komt het blijkbaar niet. Wat is er aan de hand?

Burn-out is al bekend sinds de jaren '70. De laatste paar decennia is het fenomeen steeds gegroeid; meer en meer werknemers vallen uit, en worden voor langere tijd 'arbeidsongeschikt', tot spijt van het RIZIV. Nog recenter lijkt de epidemie echter over te slaan op de jongeren, zowel studenten als jonge werknemers. Wat is er aan de hand? Staan jongeren tegenwoordig meer onder stress dan vroeger?

Sinds steden en gemeenten snelheidsboetes mogen uitschrijven, schieten trajectcontroles als paddenstoelen uit de grond. Maar dient dat de verkeersveiligheid? Of eerder de zakken van de trajectcontroleurs?