"Keep it simple": veel gehoorde uitspraak, maar o zo weinig toegepast; eenvoud is blijkbaar niet gemakkelijk… Complexiteit kunnen we niet altijd vermijden, maar overbodige complexiteit wel. Doen, want die kost de maatschappij een hoop, niet alleen geld, maar ook stress, inefficiëntie e.d., en alles wat daaruit volgt.
Organisaties vertrouwen voor hun werking op processen en systemen. Om diverse redenen worden die soms uitbesteed aan een andere partij. Als het gaat om IT-systemen worden de onderliggende gevaren doorgaans niet erkend.
Een reeks berichten uit de lente van '25 leidde tot het blogartikel 'Sociale-mediaverbod'. Na de publicatie van het rapport van de Hoge Gezondheidsraad over sociale media ontstond een nieuwe stroom krantenartikels in de winter van '25-'26. Het rapport heeft impact; een verbod lijkt op korte termijn van de baan. Deze tweede batch onthult wel een reeks nieuwe bedenkingen, meer gevarieerd dan de eerste.
Een vergelijking van sociale media met junkfood, het idee om smartphones en zelfs laptops uit vergaderzalen te bannen, en meer van die overpeinzingen die een verband leggen tussen de toename van digitale technologieën en de afname van ons concentratievermogen.
Burn-out is een nog grotendeels ongrijpbaar fenomeen. Dat dit verschillende meningen genereert over het ontstaan en de behandeling is dan ook begrijpelijk. Dat sommige van die opinies gewoon doorslaan is opmerkelijk.
Ooit gehoord van 'Campus Hast'? Een vraag aan een hallucinerende ChatGPT is het begin van een zoektocht naar de grens van het aanvaardbare.
Je kan je bedrijf op Google Maps presenteren met zo'n rode locatiespeld, gratis nog wel (maar je betaalt wel met je gegevens). Je bedrijf weer verwijderen is echter niet toegestaan, maar dat wil Google niet gezegd hebben. Ze bieden wel degelijk online functionaliteit voor een verwijdering, maar die blijkt niet te werken. Ook professionele online marketeers lopen vast.
In het artikel Normen en taalevolutie moest ik concluderen dat het Standaardnederlands op sterven na dood is, en dat een procedure voor het onderhoud van de standaardtaal niet bestaat; een vlag-en-ladingprobleem met de term 'norm' ligt aan de basis van het euvel. Wat later dook een nieuwe bron op die betrouwbaar leek, dus ging die onder het fileermes. Helaas, pindakaas, ik zag alleen mijn vrees bevestigd. De consequentheid waarmee het misverstand door een gerenommeerde taalexpert wordt bestendigd is verbazend. Ik hoop maar dat één en ander ondoordacht is.
Als we het hebben over extinctie, het uitsterven van soorten, dan denk ik al gauw aan klantendiensten met een telefoon. Tegenwoordig moet je het stellen met een chatbot. De meeste chatbots voorzien wel een doorschakeling naar een menselijke medewerker, maar zelfs dát is tegenwoordig al niet meer gegarandeerd.
Ergens in de analyse omtrent "Normen en taalevolutie" vroeg ik mij af of taalwetenschappers onze taal niet nog complexer maken dan ze al is. Enkele reacties op een vreemde uitspraak in een interview met een bekende schrijfster dragen nog bij aan die stelling. Tegelijk constateer ik ook weer dat artikelen die elkaar in gang steken best interessante stof voor analyse opleveren.
Ik zet mijn hype-aversie even opzij en duik in enkele veelbelovende mogelijkheden van ChatGPT en Bing Chat. Zouden die het begrip "koude kermis" kennen? 't Is te vrezen van niet; begrip is nog steeds het zwarte gat van AI.