menu
Deze blog kijkt doorgaans met een kritisch ook naar de techsector. Die visie wordt, veel grondiger dan ik het zelf zou kunnen, verwoord in "De tech coup". Het kwaad is nog erger, en al veel verder gevorderd, dan ik zelf dacht. De auteur is gewezen europarlementslid, en nu expert in technologiebeleid.
Het ene boek na het andere leert ons hoe we minder afhankelijk kunnen worden van sociale media. Intussen verdedigt "Homo Digitalis" vurig de technologiesector, met de slogan "Hoe digitalisering ons meer mens maakt". De auteur is een topman van Google België. Wat is wat, en kunnen we dit wel vertrouwen?
Digitalisering is een heilige koe. Niettemin moet een consument altijd in cash kunnen betalen, naast minstens één elektronische betaalmethode. Maar wat indien een mogelijkheid tot elektronisch betalen wordt aangeboden die voor 45% van de bevolking niet toegankelijk is? Hoe ver kunnen de banken en de techsector hun zin doordrijven? Een lijdensweg van bij de tandarts tot in de Europese Commissie.
Een vergelijking van sociale media met junkfood, het idee om smartphones en zelfs laptops uit vergaderzalen te bannen, en meer van die overpeinzingen die een verband leggen tussen de toename van digitale technologieën en de afname van ons concentratievermogen.
Hier wordt behoorlijk wat gal gespuwd op de Britse overheid, omwille van haar gebrekkig beheer van de openbare sector, soms tot vervelens toe. Maar tegelijk is dit een terechte aanklacht tegen de gevolgen van de command-and-control managementstijl, en niet alleen in de openbare sector. Hopen interessante inzichten en aanbevelingen hier, waarvan je aanvoelt dat ze kloppen, maar waar je anders nooit van hoort. Allicht ook van toepassing in België, voor zover de versnippering met zes regeringen de problematiek niet helemaal verduistert.
Er is al heel wat geschreven over het effect van smartphones op school, en recent over het verbod dat in basis- en secundaire scholen van kracht gaat volgend schooljaar. Als je wat grondiger leest merk je hoe onze aanbidding van technologie het oplossen van sociale problemen voortdurend bemoeilijkt, vooral door gebrekkige aspectscheidingen en gebrek aan gezond verstand. Het grootste kwaad zit immers niet in smartphones, maar wel in het opdringen van berichten via asociale media.
ChatGPT als hulpje bij onderzoek? Het is zeer verleidelijk, maar ook zeer gevaarlijk (zoals een UV-insectenverdelger). Een poging om informatie te vinden over de overeenkomsten tussen diverse vermoeiingsaandoeningen laat zien dat ChatGPT er stevig met de klak naar gooit. Ongehoord dat zoiets zo maar mag gebruikt worden.
Je kan je bedrijf op Google Maps presenteren met zo'n rode locatiespeld, gratis nog wel (maar je betaalt wel met je gegevens). Je bedrijf weer verwijderen is echter niet toegestaan, maar dat wil Google niet gezegd hebben. Ze bieden wel degelijk online functionaliteit voor een verwijdering, maar die blijkt niet te werken. Ook professionele online marketeers lopen vast.
In het artikel Normen en taalevolutie moest ik concluderen dat het Standaardnederlands op sterven na dood is, en dat een procedure voor het onderhoud van de standaardtaal niet bestaat; een vlag-en-ladingprobleem met de term 'norm' ligt aan de basis van het euvel. Wat later dook een nieuwe bron op die betrouwbaar leek, dus ging die onder het fileermes. Helaas, pindakaas, ik zag alleen mijn vrees bevestigd. De consequentheid waarmee het misverstand door een gerenommeerde taalexpert wordt bestendigd is verbazend. Ik hoop maar dat één en ander ondoordacht is.
Als we het hebben over extinctie, het uitsterven van soorten, dan denk ik al gauw aan klantendiensten met een telefoon. Tegenwoordig moet je het stellen met een chatbot. De meeste chatbots voorzien wel een doorschakeling naar een menselijke medewerker, maar zelfs dát is tegenwoordig al niet meer gegarandeerd.