menu
Deze blog kijkt doorgaans met een kritisch ook naar de techsector. Die visie wordt, veel grondiger dan ik het zelf zou kunnen, verwoord in "De tech coup". Het kwaad is nog erger, en al veel verder gevorderd, dan ik zelf dacht. De auteur is gewezen europarlementslid, en nu expert in technologiebeleid.
Het ene boek na het andere leert ons hoe we minder afhankelijk kunnen worden van sociale media. Intussen verdedigt "Homo Digitalis" vurig de technologiesector, met de slogan "Hoe digitalisering ons meer mens maakt". De auteur is een topman van Google België. Wat is wat, en kunnen we dit wel vertrouwen?
Organisaties vertrouwen voor hun werking op processen en systemen. Om diverse redenen worden die soms uitbesteed aan een andere partij. Als het gaat om IT-systemen worden de onderliggende gevaren doorgaans niet erkend.
Bij diverse diensten en handelszaken wordt je tegenwoordig gevraagd om je eID te laten uitlezen in ruil voor een prestatie, bv. informatie over promoties of een uitlening. Maar mag dat zomaar? Wat zegt de GDPR daarover?
Het idee van een verbod op het gebruik van sociale media door jongeren evolueert al enkele jaren in de media, en suddert nog wel even verder. In de Belgische context speelt het rapport van de Hoge Gezondheidsraad daarbij een belangrijke rol. Van het volledige Engelstalige rapport van 141 pagina's is een Nederlandstalige samenvatting van 23 pagina's gemaakt. Wat staat erin? Wat zijn de verschillen tussen de versies? En wat is het verband met de beslissing van de regering om geen verbod in te voeren? Ik doe een poging het rapport te belichten, en basale fouten te duiden.
Digitalisering is een heilige koe. Niettemin moet een consument altijd in cash kunnen betalen, naast minstens één elektronische betaalmethode. Maar wat indien een mogelijkheid tot elektronisch betalen wordt aangeboden die voor 45% van de bevolking niet toegankelijk is? Hoe ver kunnen de banken en de techsector hun zin doordrijven? Een lijdensweg van bij de tandarts tot in de Europese Commissie.
Hier wordt behoorlijk wat gal gespuwd op de Britse overheid, omwille van haar gebrekkig beheer van de openbare sector, soms tot vervelens toe. Maar tegelijk is dit een terechte aanklacht tegen de gevolgen van de command-and-control managementstijl, en niet alleen in de openbare sector. Hopen interessante inzichten en aanbevelingen hier, waarvan je aanvoelt dat ze kloppen, maar waar je anders nooit van hoort. Allicht ook van toepassing in België, voor zover de versnippering met zes regeringen de problematiek niet helemaal verduistert.
Een vergelijking van sociale media met junkfood, het idee om smartphones en zelfs laptops uit vergaderzalen te bannen, en meer van die overpeinzingen die een verband leggen tussen de toename van digitale technologieën en de afname van ons concentratievermogen.
Er is al heel wat geschreven over het effect van smartphones op school, en recent over het verbod dat in basis- en secundaire scholen van kracht gaat volgend schooljaar. Als je wat grondiger leest merk je hoe onze aanbidding van technologie het oplossen van sociale problemen voortdurend bemoeilijkt, vooral door gebrekkige aspectscheidingen en gebrek aan gezond verstand. Het grootste kwaad zit immers niet in smartphones, maar wel in het opdringen van berichten via asociale media.
ChatGPT als hulpje bij onderzoek? Het is zeer verleidelijk, maar ook zeer gevaarlijk (zoals een UV-insectenverdelger). Een poging om informatie te vinden over de overeenkomsten tussen diverse vermoeiingsaandoeningen laat zien dat ChatGPT er stevig met de klak naar gooit. Ongehoord dat zoiets zo maar mag gebruikt worden.