Ooit gehoord van metingenfixatie? En managerialisme? Relatief onbesproken begrippen, maar ze zijn als moerasgas: borrelend onder de oppervlakte, met een stevig geurtje eraan, en slecht voor milieu en maatschappij. Verplichte lectuur voor beleidsmakers in alle sectoren, maar vooral in het onderwijs en de zorg.
"De vijfde discipline". Wie heeft er nog nooit van gehoord (buiten de Gen-Z en -Alfa)? In de jaren negentig was dit een hot item, maar de erfenis is beperkt. Waarom? Ik leg mijn eigen leeservaring naast online commentaren, en zoek naar basale fouten.
Waarom zwijgen we collectief over de fouten die we allemaal zien?
Problemen voorkomen is veel efficiënter dan problemen oplossen; in deze tijden van hyperefficiëntie zou dat wat meer mogen gezegd worden. Toch krijgt preventie alleen maar aandacht als het al te laat is. Recent verschenen in de media wel enkele berichten over preventie tegen burn-out. Een analyse toont dat er sinds de heisa rond ziekenfondsen en langdurig zieken wel meer wordt gedacht aan preventie tegen burn-out, maar veel verder dan denken komt het blijkbaar niet. Wat is er aan de hand?
Burn-out is een nog grotendeels ongrijpbaar fenomeen. Dat dit verschillende meningen genereert over het ontstaan en de behandeling is dan ook begrijpelijk. Dat sommige van die opinies gewoon doorslaan is opmerkelijk.
Buxusrupsen zij al weer een maand of zo actief; als je ze bezig laat vreten ze alles kaal en gaan je planten dood. Systeemfouten zijn er altijd geweest, maar hoe meer systemen je plant in je organisatie (en we zijn goed bezig), hoe meer de systeemfouten vreten aan de bezieling van je medewerkers.
Ze schieten als paddestoelen uit de grond, die apps die maatschappelijke problemen gaan oplossen. Dat ze een bijdrage leveren aan managerialisme is duidelijk, de rest iets minder.
Ooit van "managerialisme" gehoord? De term is niet bepaald in zwang, de praktijk des te meer. De nadelige gevolgen zijn stilaan onmiskenbaar.