menu
Deze blog kijkt doorgaans met een kritisch ook naar de techsector. Die visie wordt, veel grondiger dan ik het zelf zou kunnen, verwoord in "De tech coup". Het kwaad is nog erger, en al veel verder gevorderd, dan ik zelf dacht. De auteur is gewezen europarlementslid, en nu expert in technologiebeleid.
Eén van de grootste mondiale vlag-en-ladingproblemen: de zogenaamde 'sociale media' zijn helemaal niet sociaal; ze zijn net asociaal. Voor wie daar nog aan twijfelt is dit op zijn minst aanbevolen literatuur.
Het ene boek na het andere leert ons hoe we minder afhankelijk kunnen worden van sociale media. Intussen verdedigt "Homo Digitalis" vurig de technologiesector, met de slogan "Hoe digitalisering ons meer mens maakt". De auteur is een topman van Google België. Wat is wat, en kunnen we dit wel vertrouwen?
Privacy is een speciaal onderwerp. Ze wordt verdedigd, te grabbel gegooid, opgeëist, genegeerd, beschermd, ontzegd, en nog wat van die tegenstrijdige dingen. De GDPR is door zowat iedereen gekend (toch het bestaan ervan), de GBA al iets minder. Een interessante inleiding tot het terrein van de privaatsfeer.
Het is verbazend hoeveel kennis beschikbaar is over falingen van mensen en vooral systemen als oorzaak van incidenten en rampen, en hoe weinig daarvan verspreid wordt. Dit boeiende boek zou verplichte lectuur mogen zijn voor iedereen die denkwerk wil gaan verrichten voor een organisatie.
Bang van artificiële intelligentie? Niet nodig. Volle vertrouwen in artificiële intelligentie? Ho maar, niet te hard van stapel lopen. De beide uitersten worden hier goed uitgelegd, en zowat alles daartussen. A.I. degelijk gekaderd.
Organisaties vertrouwen voor hun werking op processen en systemen. Om diverse redenen worden die soms uitbesteed aan een andere partij. Als het gaat om IT-systemen worden de onderliggende gevaren doorgaans niet erkend.
Bij diverse diensten en handelszaken wordt je tegenwoordig gevraagd om je eID te laten uitlezen in ruil voor een prestatie, bv. informatie over promoties of een uitlening. Maar mag dat zomaar? Wat zegt de GDPR daarover?
Een reeks berichten uit de lente van '25 leidde tot het blogartikel 'Sociale-mediaverbod'. Na de publicatie van het rapport van de Hoge Gezondheidsraad over sociale media ontstond een nieuwe stroom krantenartikels in de winter van '25-'26. Het rapport heeft impact; een verbod lijkt op korte termijn van de baan. Deze tweede batch onthult wel een reeks nieuwe bedenkingen, meer gevarieerd dan de eerste.
Het idee van een verbod op het gebruik van sociale media door jongeren evolueert al enkele jaren in de media, en suddert nog wel even verder. In de Belgische context speelt het rapport van de Hoge Gezondheidsraad daarbij een belangrijke rol. Van het volledige Engelstalige rapport van 141 pagina's is een Nederlandstalige samenvatting van 23 pagina's gemaakt. Wat staat erin? Wat zijn de verschillen tussen de versies? En wat is het verband met de beslissing van de regering om geen verbod in te voeren? Ik doe een poging het rapport te belichten, en basale fouten te duiden.