Taalkwestie

De Vlaamse regering komt met een nieuw taalplan: "Elk kind taalheld". De reacties weerspiegelen opnieuw de twee tegengestelde meningen van "experts": (1) je moet de taal voldoende kennen, vooraleer je mee kan in de reguliere lessen, en (2) de reguliere lessen vormen het nodige taalbad. Opvallend is dat gewezen anderstaligen de stelling (2) aanhangen. Nochtans zijn de reguliere lessen en de taalremediëring parallelle processen, en die kunnen niet goed werken; de PISA-resultaten vormen het bewijs. Diverse bronnen geven samen een grondig overzicht van de problematiek. En van de noodzaak van het nieuwe taalplan.

Dit is een achtergrondartikel bij "Vlaanderen op de bres voor het Nederlands op school".

Dit is een achtergrondartikel bij "Vlaanderen op de bres voor het Nederlands op school".

Dit is een achtergrondartikel bij "Vlaanderen op de bres voor het Nederlands op school".

Dit is een achtergrond artikel bij "Vlaanderen op de bres voor het Nederlands op school".

Taaldiscussies en basale fouten: de oercombinatie. Hier een voorbeeldje van de soms vreemde opinies die daaruit volgen.

Nog maar eens een test van ChatGPT, betreffende een taalkwestie deze keer. De algemene conclusie blijft dezelfde: de betrouwbaarheid van generatieve A.I. is bedroevend. Voor efficiëntie is het een zegen, voor effectiviteit is het een vloek.

In het artikel Normen en taalevolutie moest ik concluderen dat het Standaardnederlands op sterven na dood is, en dat een procedure voor het onderhoud van de standaardtaal niet bestaat; een vlag-en-ladingprobleem met de term 'norm' ligt aan de basis van het euvel. Wat later dook een nieuwe bron op die betrouwbaar leek, dus ging die onder het fileermes. Helaas, pindakaas, ik zag alleen mijn vrees bevestigd. De consequentheid waarmee het misverstand door een gerenommeerde taalexpert wordt bestendigd is verbazend. Ik hoop maar dat één en ander ondoordacht is.

Ergens in de analyse omtrent "Normen en taalevolutie" vroeg ik mij af of taalwetenschappers onze taal niet nog complexer maken dan ze al is. Enkele reacties op een vreemde uitspraak in een interview met een bekende schrijfster dragen nog bij aan die stelling. Tegelijk constateer ik ook weer dat artikelen die elkaar in gang steken best interessante stof voor analyse opleveren.

De noemen/heten vergissing is al jaren een bron van debat. Ik constateer dat linguïsten een onverwacht actieve rol spelen in deze 'oenoemdegij'-kwestie, net zoals in de Nederlandse casus 'hun hebben'. Een diepgeworteld vlag-en-ladingprobleem speelt een grote rol in de misverstanden, naast het negeren van de procedure die taalwijzigingen laat doorsijpelen naar de taalnorm, als die tenminste nog bestaat. Eén en ander lijkt de Taalunie niet te deren. Een sociotechnisch drama ontrafeld.