menu
Toxische positiviteit, kan dat? Ge moogt gerust zijn. Weer zo'n verschijnsel dat maar bespreekbaar wordt zodra het een naam krijgt. De schrijfster is psychotherapeut, maar het fenomeen doet zich voor in allerlei sectoren.
Een boek over perfectionisme, dat ook positieve kanten ziet… Interessant. Daar wilde ik meer over weten. Helaas, boter aan de galg. Maar wel een aanleiding voor een finale analyse. Zie ook het artikel "Perfectionisme: een misverstand ontrafeld".
Ooit gehoord van metingenfixatie? En managerialisme? Relatief onbesproken begrippen, maar ze zijn als moerasgas: borrelend onder de oppervlakte, met een stevig geurtje eraan, en slecht voor milieu en maatschappij. Verplichte lectuur voor beleidsmakers in alle sectoren, maar vooral in het onderwijs en de zorg.
Bang van artificiële intelligentie? Niet nodig. Volle vertrouwen in artificiële intelligentie? Ho maar, niet te hard van stapel lopen. De beide uitersten worden hier goed uitgelegd, en zowat alles daartussen. A.I. degelijk gekaderd.
"De vijfde discipline". Wie heeft er nog nooit van gehoord (buiten de Gen-Z en -Alfa)? In de jaren negentig was dit een hot item, maar de erfenis is beperkt. Waarom? Ik leg mijn eigen leeservaring naast online commentaren, en zoek naar basale fouten.
Waarom zwijgen we collectief over de fouten die we allemaal zien?
Problemen voorkomen is veel efficiënter dan problemen oplossen; in deze tijden van hyperefficiëntie zou dat wat meer mogen gezegd worden. Toch krijgt preventie alleen maar aandacht als het al te laat is. Recent verschenen in de media wel enkele berichten over preventie tegen burn-out. Een analyse toont dat er sinds de heisa rond ziekenfondsen en langdurig zieken wel meer wordt gedacht aan preventie tegen burn-out, maar veel verder dan denken komt het blijkbaar niet. Wat is er aan de hand?
Een reeks berichten uit de lente van '25 leidde tot het blogartikel 'Sociale-mediaverbod'. Na de publicatie van het rapport van de Hoge Gezondheidsraad over sociale media ontstond een nieuwe stroom krantenartikels in de winter van '25-'26. Het rapport heeft impact; een verbod lijkt op korte termijn van de baan. Deze tweede batch onthult wel een reeks nieuwe bedenkingen, meer gevarieerd dan de eerste.
Het idee van een verbod op het gebruik van sociale media door jongeren evolueert al enkele jaren in de media, en suddert nog wel even verder. In de Belgische context speelt het rapport van de Hoge Gezondheidsraad daarbij een belangrijke rol. Van het volledige Engelstalige rapport van 141 pagina's is een Nederlandstalige samenvatting van 23 pagina's gemaakt. Wat staat erin? Wat zijn de verschillen tussen de versies? En wat is het verband met de beslissing van de regering om geen verbod in te voeren? Ik doe een poging het rapport te belichten, en basale fouten te duiden.
Burn-out is al bekend sinds de jaren '70. De laatste paar decennia is het fenomeen steeds gegroeid; meer en meer werknemers vallen uit, en worden voor langere tijd 'arbeidsongeschikt', tot spijt van het RIZIV. Nog recenter lijkt de epidemie echter over te slaan op de jongeren, zowel studenten als jonge werknemers. Wat is er aan de hand? Staan jongeren tegenwoordig meer onder stress dan vroeger?